cenevre'yi gözyaşlarımla yıkadım- tek başıma, ayakta, dimdik..

bir çentik de sen at dedi zamana

tek meşgalem işviçre çakımla adını kazımak olmuş erkenden kapanan cigara yasaklı bar taburelerine.
Kimse anlamazdı naçar
gezdiğim sokakların, böylesi dumanlı olduğunu
bilemezler- o dumanlar ki,
senin gözlerinden almıştı pusunu.
Ben binaya baktım
bina sen oldun
ben havaya baktım
gökyüzü bulut oldu
sen..
ben..
ağladık..